Transport towarów ADR

Transport towarów ADR

Transport towarów ADR drogami publicznymi jest procesem skomplikowanym i wymagającym szczegółowej znajomości przepisów prawnych. Przede wszystkim należy zapoznać się z Międzynarodową Umową ADR, która obowiązuje w całej Europie. Istotne są jednak także krajowe przepisy dotyczące ADR, obowiązujące w Polsce, o których opowiemy w poniższym artykule.

Międzynarodowa Umowa ADR

ADR jest europejską umową dotyczącą międzynarodowego przewozu towarów niebezpiecznych. Po raz pierwszy została ona sporządzona w 1957 roku w Genewie. Umowa jest nowelizowana co dwa lata w roku nieparzystym i obecnie obowiązuje w 46 państwach Europy.

Przewóz drogowy towarów niebezpiecznych może wykonywać jedynie uprawniona osoba posiadające zaświadczenie ADR. Przewóz ten może być prowadzony odpowiednio przystosowanym pojazdem wyposażonym w nalepki ostrzegawcze informujące o rodzaju przewożonego towaru. Dopuszczalne ilości zależne są od rodzaju przewożonego towaru i można je sprawdzić np. tutaj.

Zobacz także, co powinna zawierać skrzynka ADR oraz jak postępować w przypadku wypadku przy transporcie towarów ADR.

Kiedy towar jest towarem niebezpiecznym?

Umowa ADR odnosi się do towarów niebezpiecznych, które zostały podzielone na 9 klas wraz z podklasami. Każda z podklas posiada indywidualne oznaczenie, które musi być umieszczone na pojeździe:
Klasa 1 Materiały i przedmioty wybuchowe
Klasa 2 Gazy
Klasa 3 Materiały ciekłe zapalne
Klasa 4.1 Materiały stałe zapalne, materiały samoreaktywne i materiały wybuchowe stałe odczulone
Klasa 4.2 Materiały samozapalne
Klasa 4.3 Materiały wytwarzające w zetknięciu z wodą gazy palne
Klasa 5.1 Materiały utleniające
Klasa 5.2 Nadtlenki organiczne
Klasa 6.1 Materiały trujące
Klasa 6.2 Materiały zakaźne
Klasa 7 Materiały promieniotwórcze
Klasa 8 Materiały żrące
Klasa 9 Różne materiały i przedmioty
Szczegółowa klasyfikacja znajduje się tutaj.

Transport towarów ADR na terenie Polski

Na wstępie bardzo istotna uwaga! Zwolnienia zapisane w ADR dotyczą jedynie ADR i nie można ich stosować w odniesieniu do innych przepisów, o ile nie zostało to w nich jasno określone. Tak więc przewóz towarów niebezpiecznych w ilościach lub pakowanych w sposób, który nie wymaga oznakowania jednostki transportowej odpowiednimi tablicami barwy pomarańczowej może podlegać niektórym przepisom Prawa o ruchu drogowym. Przyjrzyjmy się znakom drogowym związanym z transportem ADR.

Znak D-39

Informuje o dopuszczalnych prędkościach obowiązujących w Polsce i jest ustawiany wyłącznie na granicach Państwa. W jego prawym górnym rogu umieszczony jest symbol pojazdu przewożącego towary ADR w ILOŚCIACH WYMAGAJĄCYCH OZNAKOWANIA TABLICAMI BARWY POMARAŃCZOWEJ.

Zgodnie ze znakiem prędkość pojazdów przewożących towary niebezpieczne bez względu na ich dopuszczalną masę całkowitą jest ograniczona poza terenem zabudowanym do 70 km/h na drogach jednojezdniowych i do 80 km/h na dwujezdniowych, ekspresowych oraz autostradach. Okazuje się jednak, że nie istnieje przepis materialny wprowadzający to ograniczenie, ponieważ został uchylony 1 stycznia 2003.  Prawnie można więc jechać autostradą nawet 140 km/h i przewozić towary ADR! Kwestia bezpieczeństwa pozostaje tutaj sprawą dyskusyjną…

Znak B-13a

Znak ten oznacza zakaz wjazdu pojazdów z towarami niebezpiecznymi, czyli zakaz ruchu pojazdów przewożących towary ADR w ilościach, dla których jest wymagane oznakowanie pojazdu tablicami ostrzegawczymi barwy pomarańczowej. W przypadku konieczności eliminacji z ruchu tylko określonych klas towarów niebezpiecznych, pod znakiem B-13a powinna być umieszczona tabliczka precyzująca, np. „dotyczy towarów klasy 3”.

Jeśli zakaz dotyczy wjazdu do tunelu określonej kategorii, pod znakiem umieszcza się tabliczkę T-31 z literą B, C, D albo E, która określa kategorię tunelu. Znak umieszczany jest bezpośrednio za ostatnim skrzyżowaniem, na którym można zjechać na drogę alternatywną, omijającą tunel. Może być to nawet wiele kilometrów przed tunelem!

Znak B-13

Znak oznacza zakaz wjazdu pojazdów z towarami wybuchowymi lub łatwo zapalnymi, tj. zakaz ruchu pojazdów przewożących określone w przepisach o przewozie towarów niebezpiecznych klas 1, 3, 4.1, 4.2, 4.3, 5.1, 5.2 lub gazy palne klasy 2 w ilościach, dla których jest wymagane oznakowanie pomarańczowymi tablicami. Natomiast nie ma tam mowy o klasie 6, czyli towarach trujących, np. o właściwościach palnych, co jest ABSURDALNE, ponieważ MOŻNA WJECHAĆ Z TAKIM TOWAREM. Wszystko przez to, że przepis mówi o klasach, nie wspominając o zagrożeniach.

Znak B-14

Określa zakaz wjazdu pojazdów z towarami, które mogą skazić wodę., czyli zakaz ruchu pojazdów przewożących towarów klasy 3, 4.3, 6.1, 6.2,  8, gazy trujące lub gazy żrące klasy 2 lub towary niebezpieczne zagrażające środowisku klasy 9, w ilościach, które wymagają oznakowania pomarańczowymi tablicami. Pojawia się tu podobny dylemat, jak powyżej, ponieważ nie określono ponownie właściwości, lecz klasę.

Znak C-17

Nakazany kierunek jazdy dla pojazdów z towarami niebezpiecznymi oznacza kierunek jazdy na skrzyżowaniu, wskazany znakami C-2, C-4, C-5, C-6, C-7 lub C-8, oczywiście w ilościach wymaganych oznakowania tablicami w kolorze pomarańczowym. Znak ten może być też stosowany na dużych placach postojowych, terminalach odpraw celnych. Umieszczona pod znakiem tabliczka z odpowiednim napisem wskazuje, że nakazany kierunek jazdy dotyczy pojazdów przewożących określone klasy towarów lub określonego sposobu przewozu towarów.

Jeśli pod znakiem C-17 umieszczona jest tabliczka T-31  z literą B, C, D, E, to nakaz dotyczy zakazu wjazdu do tunelu, o którym pisaliśmy powyżej. Oprócz tego są tabliczki dodatkowe, T-23h, T23i oraz T-23j. Są one używane jako uzupełnienie JEDYNIE znaków:

B-25- zakaz wyprzedzania

B-33 – ograniczenie prędkości

C-18 – nakaz używania łańcuchów przeciwpoślizgowych.

Znak D-18

Znak oznacza parking. Jak określić miejsce postoju dla pojazdów z towarami niebezpiecznymi? Jeśli parking przeznaczony jest do postoju tylko określonego rodzaju pojazdów, w dolnej części znaku umieszcza się symbol pojazdu barwy białej zgodny z przedstawionymi na tabliczkach T-23 lub znakiem F-20.

W praktyce spotyka się znak D-18  z symbolem T-23h w dolnej części znaku lub z tabliczką umieszczoną pod znakiem. Oba sposoby są formalnie nieprawidłowe – w pierwszym przypadku symbol nie jest biały, lecz pomarańczowy, w drugim prawo nie przewiduje umieszczania tabliczki T-23h pod znakiem D-18. Można zastosować znak D-18a z odpowiednią tabliczką, która określi rodzaj pojazdów mogących parkować w danym miejscu.

Znak F-12

„Znak wskazujący przejazd tranzytowy umieszczany przed skrzyżowaniem” wskazuje zgodnie ze strzałką kierunek przejazdu tranzytowego pojazdów wskazanych umieszczonym na znaku symbolem pojazdu. W przypadku przewozu ADR symbol pojazdu umieszcza się na białym tle, przez co znak przypomina znak informacyjny. Jeśli objazd tranzytowy jest przejazdem zalecanym, to znak F-12 powinien być stosowany samodzielnie. Jeśli natomiast jest to przejazd obowiązujący, znak F-12 jest uzupełnieniem odpowiednich znaków zakazu lub uprzedzających o zakazie.

Czy polskie znaki dotyczące transportu ADR są zgodne z prawem?

Zarządcy polskich dróg często stosują znaki niezgodne z prawem. Klasycznym przykładem jest połączenie na jednej tarczy znaku B-13 i B-13a. Pojawia się pytanie, czy należy stosować się do znaku, który został postawiony niezgodnie z obowiązującymi przepisami… Pozostawiamy to do dyskusji.

 

Na podstawie: Polski Traker, adecon.pl, transinfo.eu,  info-car.pl, niebezpiecznalogistyka.pl

 




Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.